2.1.การสื่อสารดิจิตอล

การสื่อสารดิจิทัลหมายถึงเครื่องส่งสัญญาณจากชุดที่มีความจํากัด เช่น เมื่อส่ง 1000 บิต เราเลือกหนึ่งจาก 1000 ลําดับไบนารีที่เป็นไปได้สําหรับการสื่อสารเพื่อสื่อสารการคัดเลือกนี้, เราเลือกสัญญาณที่เหมาะสมกับช่องทางปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นสัญญาณที่เลือก, วิธีการสื่อสารเป็นดิจิตอล.วิธีง่ายๆ ในการทําเช่นนี้ คือการให้แต่ละบิตกําหนดขนาดของคลื่นตัวนํา ภายในระยะเวลาที่กําหนดไว้, เช่นบิตแรกที่กําหนดขอบเขตจากเวลา 0 ถึง T, บิตที่สองที่กําหนดขอบเขตจาก T ถึง 2T, และอื่น ๆ. นี่คือรูปแบบพื้นฐานของ Pulse Amplitude Modulation (PAM).มีวิธีที่เหมาะสมหลายวิธีสําหรับการแผนที่บิตกับรูปคลื่นที่เหมาะสําหรับช่องทางเฉพาะเจาะจง; ไม่ว่าวิธีการที่เลือกจะอยู่ในหมวดหมู่การสื่อสารดิจิทัล

2.2การสื่อสารแบบแอนาล็อก

เมื่อเครื่องส่งสัญญาณส่งสัญญาณหนึ่งจากสัญญาณที่ติดต่อกัน เราเรียกมันว่า การสื่อสารแบบอนาล็อก ตัวอย่างเช่นสัญญาณที่ส่งไปอาจเป็นผลิตจากไมโครโฟนที่แม้แต่การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในสัญญาณสามารถแสดงสัญญาณที่ใช้ได้ในการสื่อสารแบบแอนาล็อก สัญญาณแหล่งถูกใช้ในการปรับปรุงปารามิเตอร์ของสัญญาณพนักงาน; วิธีที่พบได้สองวิธีคือการปรับปรุงคลื่น (AM) และปรับปรุงความถี่ (FM)อัมพลิทูด์ของตัวรับสัญญาณจะแตกต่างกันไปตามสัญญาณแหล่ง; ใน FM ความถี่ตัวนําจะเปลี่ยนแปลงกับสัญญาณแหล่ง

2.3รูปแบบระบบสื่อสารแบบแอนาล็อก

ในช่วงส่วนใหญ่ของศตวรรษที่ 20 ระบบสื่อสารแบบแอนาล็อกเป็นหลัก โดยมีสัญญาณขนาด ความถี่ หรือระยะที่แตกต่างกันอย่างต่อเนื่องเช่นเสียงคน, ซึ่งคลื่นเสียงมีความแตกต่างกันอย่างต่อเนื่องในขนาดและความถี่การออกอากาศทางวิทยุ AM และ FM และระบบโทรศัพท์สายประเพณี เป็นการใช้งานทั่วไปของระบบสื่อสารแบบแอนลาจที่ผู้อ่านเจอทุกวัน.

ในระบบอนาล็อก การถ่ายทอดข้อความเริ่มต้นด้วยเซ็นเซอร์การเข้า (ทรานสดูเซอร์) ซึ่งแปลงสัญญาณสด (เช่นเสียง) เป็นสัญญาณไฟฟ้ามักเรียกสัญญาณข้อความหรือสัญญาณเบสเบนด์สัญญาณเสียงในช่วง 300Hz ถึง 3000Hz ส่วนสัญญาณโทรทัศน์ในช่วง 0Hz ถึง 6000kHz

สัญญาณนี้ถูกปรับปรุงและรวมกับสัญญาณตัวนํา ส่งสัญญาณปรับปรุงสัญญาณไฟฟ้าเป็นรูปแบบที่เหมาะสําหรับการส่งผ่านช่องทางเฉพาะเจาะจงกระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับการบรรทุกสัญญาณข้อความ onto สัญญาณตัวนําความถี่สูงช่องทางที่แตกต่างกันอาจต้องการตัวส่งที่แตกต่างกัน เพื่อปรับตัวให้เข้ากับลักษณะของช่องทางเครื่องส่งต้องสามารถปรับตัวได้อย่างยืดหยุ่น เมื่อสภาพช่องเปลี่ยน เพื่อให้แน่ใจว่าสัญญาณยังคงอยู่ในช่วงการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพวิธีการปรับปรุงทั่วไปประกอบด้วยปรับปรุงขนาด (AM), ปรับปรุงความถี่ (FM) และปรับปรุงระยะ (PM)

สัญญาณที่ปรับปรุงถูกขยายและส่งผ่านช่องทาง เช่น อากาศหรือสายเคเบิล ในปลายที่รับสัญญาณถูกตรวจจับ, ขยายและลดการปรับปรุงเพื่อสร้างใหม่ข้อความเดิมในที่สุด, เซ็นเซอร์การออกเปลี่ยนสัญญาณไฟฟ้ากลับสู่รูปแบบเดิม เช่นเสียงที่ออกผ่านเครื่องเสียง

แม้ว่าระบบสื่อสารแบบแอนาล็อก จะมีโครงสร้างที่เรียบง่าย และสามารถจัดการสัญญาณต่อเนื่องได้โดยธรรมชาติ แต่มันอาจเกิดการรบกวนเสียงและการลดสัญญาณได้โดยเฉพาะในการส่งทางไกลหรือหลายระดับ.

2.4รูปแบบระบบสื่อสารดิจิตอล

รูปแบบระบบสื่อสารดิจิทัลธรรมชาติมักจะนําเสนอข้อมูลอย่างต่อเนื่อง เช่น สภาพภูเขาที่สวยงามหรือเสียงร้องเพลงนกระบบสื่อสารที่ทันสมัยมักจะใช้สัญญาณดิจิตอลสัญญาณดิจิตอลได้รับความนิยมบางส่วนเพราะมันง่ายกว่าที่จะถ่ายทอดอย่างน่าเชื่อถือกว่าสัญญาณแอนಲಾಗ์เมื่อเกิดความเสียหายต่อระบบส่งสัญญาณเริ่มมีผลต่อคุณภาพสัญญาณผ่านการตรวจจับ การออกรูปร่าง และการขยายสัญลักษณ์ด้านล่างแสดงให้เห็นถึงผลักดันดิจิตอลแบบไบนารีที่สมบูรณ์แบบ ที่แพร่กระจายไปตามสายส่ง; รูปแบบของแรงกระแทกจะลดลงเมื่อความยาวของสายเพิ่มขึ้น ภายในระยะทางการแพร่ระบายที่สัญญาณยังสามารถระบุได้อย่างน่าเชื่อถือ เครื่องขยายเสียงดิจิตอลขยายแรงกระแทกการฟื้นฟูรูปร่างที่สมบูรณ์แบบเดิมสัญญาณแบบแอนาล็อก เนื่องจากมีรูปทรงหลากหลายไม่สิ้นเชิง จึงไม่สามารถได้รับการปรับรูปแบบนี้ได้ ดังนั้น เมื่อสัญญาณเดินทางไกลขึ้นและมีการประมวลผลมากขึ้นยิ่งความเสียหายรุนแรงขึ้น มันก็จะเกิดความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ.

ระบบสื่อสารดิจิตอลคลาสสิค

ในระบบสื่อสารดิจิทัลคลาสสิคที่แสดงอยู่ทางซ้าย กระบวนการเริ่มต้นด้วยการรหัสแหล่ง ซึ่งแปลงข้อมูลเข้าแบบแอนาล็อกเป็นรูปแบบดิจิทัล และมักรวมถึงการบดข้อมูลข้อมูลดิจิตอลจะผ่านการโค้ดช่องทางเทคนิคการปรับปรุงดิจิตอล แผนภาพข้อมูลเป็นสัญลักษณ์สําหรับการถ่ายทอด เช่น Phase Shift Keying (PSK) หรือ Frequency Shift Keying (FSK)กระบวนการรับทําขั้นตอนเหล่านี้ในลําดับกลับความสามารถในการตรวจพบและแก้ไขความผิดพลาดเป็นข้อดีสําคัญของระบบดิจิตอล ซึ่งทําให้การสื่อสารผ่านช่องทางที่มีเสียงดังสามารถเชื่อถือได้มากขึ้น